Nieuwsbrieven

Vanaf het moment dat we hier wonen sturen we een paar keer per jaar ‘nieuwsbrieven’ over het reilen en zeilen op 'Chez la Fontaine' naar onze kinderen, familie, vrienden en bekenden in Nederland.
Hieronder kun je lezen wat er tot nu toe verstuurd is!

Wil je onze volgende nieuwsbrieven automatisch ontvangen?
Laat het ons weten!

Index:
November 2001
December 2001
April 2002
Juni 2002
Oktober 2002
December 2002
April 2003
Oktober 2003
April 2004
Oktober 2004
Mei 2005
Februari 2008

November 2001

Zo …eindelijk, we kunnen E-mailen!!
Weliswaar met een trage Wanadoo-verbinding, maar toch. Het was een hele klus (in’t frans!) om toegang tot internet te krijgen, Rob noemt de provider niet voor niks Wangedoe ipv Wanadoo.

De verhuiswagen had ook wat vertraging, deze mocht op 1 november namelijk niet rijden ivm Toussaint (Allerheiligen) en kon pas op 5 november. ’t Was erg gezellig geweest om de wagen in den Bosch in te laden en het was weer net zo gezellig om de wagen hier uit te laden. Rick, onze zoon, kon met de verhuizer vanuit Nederland meerijden, dat was erg leuk. Ook een leuke chauffeur trouwens, alsof we hem al jaren kenden. Enkele mensen uit het dorp waren er ook om mee te helpen, in 5 kwartier was de klus geklaard. Een record volgens Jelle, de chauffeur. Het uitpakken hier zal aanmerkelijk langer gaan duren.

Ons tijdelijk verblijf in de gîte bevalt uitstekend, alles zit erop en aan, er is zelfs een afwasmachine in de grote gîte. Het is meteen ook een goeie test om te kijken of alles werkt en wat er beter zou kunnen. We hebben al wat kleine veranderingen doorgevoerd en ook wat kleine reparaties verricht. Van Séjour en France, het bedrijf dat voor ons komend seizoen de verhuur gaat regelen, is er zelfs al iemand in de andere gîte geweest voor enkele dagen, ze was erg enthousiast en mailde ons gisteren dat de eerste reserveringen er al aankomen. Goed he!

We hebben in de korte tijd dat we hier zijn al een hoop geregeld, twee bezoeken aan de notaris hier, één voor de aankoop van ‘Chez la Fontaine’ en één voor de verkoop van ons andere huisje. Op de heenreis vanuit Nederland hebben we een tussenstopje gemaakt in Bayeux om meteen telefoon aan te vragen, we hebben ook maar gelijk een franse GSM aangeschaft. We hebben hier een andere bank genomen, dus moesten we wachten op de Carte Bancaire voordat we konden aanmelden bij Wanadoo. De inschrijving bij de Mairie in Gefosse-Fontenay ging daarentegen vlekkeloos. Wel nog een hoop op en neer gebel naar Nederland voor allerlei Postbank/notaris/makelaar/verzekering en verhuiszaken. De opstal en inboedelverzekering is geregeld. De EDF is al diverse malen geweest voor standen, offertes e.d. Druk, druk, druk!

Ook beginnen we al aardig thuis te raken in de wettelijke zaken mbt boeren/appels/maaien/cider en traktor rijden. Tis heel wat allemaal, en ook erg goed voor ons frans!
We hebben al een gigantische bult appels geraapt en gaan volgende week al cider maken, van een gedeelte van de cider gaan we dan weer Pommeau maken, daar moeten we weer (illegale) Calvados voor hebben.
Via Michel hier uit ‘t dorp komen we wel aan adresjes voor allerlei zaken. Das ook echt een scheet hoor, hij vliegt voor ons, als we die niet hadden…

We hebben een moederkipje met zeven kuikentjes gekregen, meteen dus maar een prachtig kippenhok voor ze gemaakt met een enorme ren. Ze zijn al aardig gewend hier, ik begin er ook al aan te hechten, wel stom trouwens, want er zitten waarschijnlijk en paar hanen tussen en die zullen echt geen eieren gaan leggen … ja, het boerenleven is hard.
Chienne, onze hond, en Chacha, onze kat, vormen een prachtig span, ze vangen samen muizen. We hebben er al wel 30 (dooie) om het huis gevonden. Poes, onze andere kat, vindt al dat jagen maar niks, maar vindt het wel heerlijk om rond te struinen en Chico, onze oude hond ligt het liefst te slapen en haat het hoge natte gras in de boomgaard.

Met het huis gaat het de goeie kant op, de slaapkamer is al klaar, de kantoorruimte ook, we zijn begonnen met het witten van keuken, bijkeuken en badkamer. Hier en daar staan al wat vertrouwde spulletjes, het begint al echt ons huis te worden. Volgende week gaan we er definitief in en maken dan de gîtes klaar voor de gasten.

De postbode heeft hier ontzettend veel post bezorgd, veel ‘zakelijke’ post, maar ’t meest lieve post uit Nederland, ook onze mailbox puilde uit toen we gisteren (ik bedoel vannacht) gingen downloaden. Zo ontieglijk lief en ontroerend om te merken dat iedereen zo met ons meeleeft.
We realiseren ons daardoor wel degelijk wat we achterlaten in Nederland. Omdat we nog altijd in een soort van vakantieroes zitten, is het werkelijke besef van ‘niet meer terug’ er nog niet echt. Ik ben zeer benieuwd hoe hard dat aankomt als het zich aankondigt.
Voorlopig genieten we in ieder geval met volle teugen van alles wat er gebeurt.

Onze site is weer ge-update, ook daar staat nu ook ons nieuwe telefoonnunmer op.

Terug naar index

December 2001

Zo, alles is hier “Kerstklaar”, het lijkt me dan ook een geschikt moment om weer’s bij te kletsen.

We wonen al weer enkele weken in ‘het huis’ en het bevalt ons iedere dag beter hier. Beetje bij beetje hebben onze spulletjes een plekje gekregen en dat geeft ons natuurlijk  meer het gevoel ‘thuis’ te zijn. We hebben een heerlijke woonkeuken, die erg gezellig is geworden. Hier brengen we, als we binnen zijn, de meeste tijd door.
’t Is best vreemd trouwens om opeens alle dagen met zijn tweetjes door te brengen, maar ik kan wel zeggen dat onze relatie er veel relaxter van is geworden. Het gevoel om er samen voor te gaan is heel sterk en we lachen samen veel. Natuurlijk zijn er ook wat ergernisjes over en weer, maar die wegen gelukkig niet zo zwaar in ’t geheel.

Zo links en rechts beginnen we hier wat mensen te leren kennen, de 23^e gaan we ook even naar de Kerstviering  hier in ’t dorp. ’t Is leuk om de mensen van het dorp te leren kennen. Ik ben wel benieuwd wat het gaat worden.

We werken eigenlijk best hard hier, de salon hebben we tijdelijk al ingericht, er hangt een bizar, maar geweldig leuk sfeertje zo met de kale afgebrokkelde muren en deuren, een oude vervallen schouw en dan onze meubeltjes erin. Het lijkt een filmdecor of een kamer uit een oud spookkasteel. Rob vindt het net een brocante, en is er ook erg tevreden mee, anderen weer noemen het de Harry-Potter kamer.
Rob heeft meteen ook de stereo geinstalleerd, die hadden we trouwens allebei wel gemist.
Wanneer we de salon echt gaan opknappen weten we nog niet, er moet nog hartstikke veel aan gebeuren, electra, stuccen, de schouw enz. Het heeft voor ons, en zeker nu we onze tijdelijke salon hebben, absoluut geen hoge prioriteit. Veel leuker is het om lekker buiten bezig te zijn, met de dag knapt het op hier. Bij de poort hebben we alle klimop verwijderd, dat moest wel, want de zuignappen van de o zo prachtige plant vreten de muur op. De poortmuren zijn, nu ze kaal zijn, eigenlijk veel mooier geworden, en het geeft een heel sjiek aanzien zo. Als we komend voorjaar het houtwerk geschilderd hebben kunnen we zo in een woonblad!

De gekregen, meer dan 800, bloembollen zitten eindelijk in de grond. Ik durf best te zeggen dat we op de gulle gevers hiervan, ik noem geen namen, flink hebben gemopperd. Wat een rotbaan om die dingen in de grond te krijgen zeg. Ik ben er trouwens, zo blijkt, ook allergisch voor, ik kreeg er jeuk en uitslag van. Het resultaat in’ t voorjaar zal/moet wel heeeeeeel mooi zijn! Het lijkt ons een goed plan om vanaf nu, mensen die ons bollen kado doen, ze zelf te laten planten hier! Strak plan, nietwaar?
Vaste planten en struiken enzo willen we zelf nog wel planten hoor!

Ook de werkzaamheden voor de 'echte'' brocante zijn zo goed als achter de rug, alles is leeg gemaakt. De hogedrukspuit (een kado van tante Trees) heeft al de groene aanslag van de muren gespoten. Nadat alles weer droog was hebben we de spulletjes (’t zijn er nog niet zo heel veel) erin gezet. Het resultaat is geweldig geworden, het is dat het mijn eigen rotzooi is, maar anders zou ik het zo zelf weer kopen!

Ook in de koeienstal en in het koetshuis zijn we al aan ’t opruimen en rondstruinen geweest voor spullen, er zitten ware schatten bij, maar we weten nog niet wat (en of) we ervan gaan verkopen, we vinden het zelf allemaal zo leuk. Bij de Mairie hebben we al geinformeerd welke vergunningen er nodig zijn voor de brocante en dat valt gelukkig erg mee. De burgemeester was zelfs erg enthousiast toen ze over onze plannen hoorde. Ik heb van haar enthousiasme meteen maar gebruik gemaakt door te vragen of ze misschien nog rommelmarktspulletjes voor me heeft. Ze zei warempel ja, ‘k ben benieuwd of ik ze ook werkelijk aangeboden krijg!

De Carte de Séjour is ook meteen aangevraagd, we waren eerder al voor niks naar Caen gestuurd, maar het kan allemaal in Géfosse zelf geregeld worden, alleen de auto invoeren moet later in Caen gebeuren. Als het wat de auto betreft allemaal gaat lukken tenminste, het blijkt een heel gedoe omdat ze het model Dodge hier niet kennen. Maar ja, even afwachten maar, anders verkopen we hem maar in Nederland en kopen we hier een andere auto. Dat is van latere zorg en staat los van de verblijfsvergunning.

De cider is gemaakt, het is wel veel meer geworden dan we dachten………2500 liter!!!!!!
Omdat we toch bij de burgermeester waren, hebben we ook maar meteen gevraagd welke vergunningen er nodig zijn om cider te verkopen, hij is weliswaar erg lekker geworden, maar tis wel erg veel voor z’n tweetjes!! En hoe komen we aan flessen??? Het rapen van de appels moeten we volgend jaar ook iets slimmer aanpakken, dit jaar was het gras veel te hoog waardoor de appels lastig te rapen waren. In totaal is er 10.000 kilo geraapt, waarvan een gedeelte is verkocht, maar er ligt nog zeker zo’n 10.000 kilo te wachten om cider te worden en dat lukt ons niet meer, erg jammer dus. We zijn nu op zoek naar een kleine traktor zodat we de boomgaard volgend jaar zelf bij kunnen houden.

Rob blijft me verbazen! Hij heeft zich door Michel laten overhalen om mee te doen met de (hier wereldberoemde)Téléthon-tocht, dwz hardlopen van Mairie tot Mairie. In totaal 100 kilometer door het hele canton. Rob deed de op één na langste afstand 6,7 kilometer, van Géfosse-Fontenay naar Grandcamp-Maisy, ik bewonder hem hoor, hij had alleen wat spierpijn met het oefenen. Als een geroutineerde “marathonien” deed hij maar een heel klein beetje onder bij de echte marathonlopers.

Sinds 8 december is de gids van Séjour en France uit en wij staan er in. We zijn hartstikke trots. Bijna een halve-paginagrote advertentie alleen van ‘Chez la Fontaine’!! We horen er veel positieve geluiden. Nu maar hopen dat het storm gaat lopen met het verhuren van de gîtes. De eerste boekingen zijn warempel al binnen.
Ook eentje met carnaval, dus we hebben maar meteen besloten dat we dan hier zijn bij onze gasten :-(

Rob heeft hier intussen zijn 47^e verjaardag gevierd, hij vond het een heerlijke dag. Hij had behoorlijk veel E-mailtjes en telefoontjes gekregen. Er is ook nog wat bezoek voor hem geweest en hij heeft in zijn uppie 1,5 liter La Chouffe soldaat gemaakt!! Ook dat was erg gezellig.

We krijgen op het moment veel E-mailtjes die virussen bevatten. Gelukkig hebben we een goede virusscanner en ik hoop maar dat jullie ook een goeie hebben.
Om onze PC verder te beschermen tegen virussen gooien we alle “verdachte” E-mails meteen (ongelezen) weg, dus als je ons een mailtje stuurt, vul dan vooral iets in bij “onderwerp”.
Als ik dan toch aan het zeuren ben, wil ik iedereen meteen ook verzoeken om ons geen al te grote attachments mee te sturen (max. 100Kb). We krijgen hier namelijk behoorlijk wat mail en het duurt ontzettend lang voordat we die steeds gedownloaded hebben. Grote bestanden vertragen dat nog eens en vaak wordt de verbinding opeens verbroken en dan begint het ge-eikel van downloaden weer opnieuw.
Maar “gewone” mail ontvangen vinden we heeeeeeeeel erg leuk hoor, dus wel blijven mailen alsjeblieft!

En dan de allerbelangrijkste boodschap van dit mailtje:

We willen jullie dit jaar allemaal een digitale kerstzoen geven, we sturen dit jaar geen kaarten. Hier op ‘Chez la Fontaine” is het volle bak met Kerst, met een kleine 20 man is er een grote kans dat het hier erg gezellig gaat worden, we hopen dat het bij jullie allemaal ook brengt wat jullie ervan verwachten.

Dat geldt natuurlijk ook alvast voor het nieuwe jaar, de aller- allerbeste wensen voor 2002; veel geluk, licht, liefde en gezondheid!

Terug naar index

April 2002

Over een paar weken is het alweer Pasen, wat vliegt de tijd .…. ik zal jullie weer ’s bijpraten.

We hebben hier inmiddels al behoorlijk wat mensen over de vloer gehad, ’t was met allemaal bere-gezellig. Iedereen weer gezien en geknuffeld, lekker ouwerwets doorgezakt en heerlijk bijgekletst. Nog bedankt allemaal!

’t Is alweer even geleden ….. mijn verjaardag, die was wel heel speciaal hier. Met iedereen die er bij was. Mery, onze dochter, en Jeroen haar vriend hadden op ons eigen terrein een fotospeurtocht uitgezet, alle kinderen en volwassenen deden mee, het was een geren, gegil en gejuich van jewelste. Zoiets is zeker voor herhaling vatbaar.
Het leuke is nu ook weer met zo’n meel dat het voor velen van jullie die hier geweest zijn makkelijker is om een beeld te vormen bij wat ik schrijf.
Maar dat wil niet zeggen dat dit bericht voor iedereen die hier nog niet geweest is koeterwaals is hoor! Ik probeer het redelijk overzichtelijk te houden.

De cider is erg lekker geworden en is rond Pasen op dronk. We hebben ook al enkele flessen verkocht.
De pommeau is echt fantastisch, lekkerder dan uit de winkel vind ik zelf, erg jammer dat we daar maar krap 12 liter van hebben. Dit najaar probeer ik meer Pommeau te maken, maar dan moet ik zo’n grote mandfles hebben. De pommeau die we nu hebben is pas in juni op dronk.

Het is heerlijk dat het voorjaar wordt. We hebben hier gelukkig geen last gehad van overstromingen zoals de Somme en de Meuse. Het is weer ‘n feest om buiten bezig te zijn en al het beginnend groen te zien. In de boomgaard is een hoop te doen, met de storm hier in februari is er achterin een prachtige grote ouwe appelboom omgewaaid, ontieglijk zonde, maar die moet in stukken. Rob heeft in Carentan een geweldige kettingzaag gekocht, een rib uit ons lijf, maar zo’n ding is hier voor dat soort werk onmisbaar. Ook zitten in veel appelbomen maretakken, erg mooi, maar daar kunnen we geen cider van maken, dus die moeten er ook allemaal uit. Er is iemand geweest om aanwijzingen te geven hoe we dat het beste kunnen doen. Het knapt er wel van op en we hebben lekker veel kampvuren van al dat afvalhout.

Het gedoe om de 800 bollen in de grond te krijgen ben ik inmiddels (bijna) vergeten, tis geweldig leuk om te zien hoe alles nu boven de grond komt. Nou ja, helaas niet alles ..…een heleboel bollen zijn opgevreten door woelmuisjes.

Omdat de kippen nog maar niet wilden leggen hadden we op de markt (jaja ….. een beetje ongeduldig zijn we soms wel) twee legkipjes bijgekocht, ze waren ‘prêt à pondre’ volgens de verkoper, dwz klaar om te leggen, nou dat klopte vrij aardig, want bij thuiskomst lag er al een ei in de doos! De eerste dagen was er wat geharrewar in villa Kakelbont, de drie hanen waren meteen erg geïnteresseerd  en de andere kipjes dus vreselijk jaloers. Maar al snel was er rust in ’t kippenhok.
En goed voorbeeld doet goed volgen, de andere kippen waren in no time ook aan de leg. Per dag zo’n 5 à 7 eieren is erg veel voor z’n tweetjes. We weten gelukkig al aardig wat receptjes inmiddels en een aantal mensen vinden het leuk om eieren te krijgen.
De ouwe moederkip is inmiddels alweer broeds geworden, we willen niet nog meer kippen die eieren leggen, maar ’n nestje kuikentjes is natuurlijk wel héél verleidelijk.
Moeder ligt nu dus op 10 (hazelnootkleurige!!!) eieren van een zeer speciaal zwart kippenras te broeden, die eieren komen van de kippen van Michel, dat kippenras is hartstikke duur en Michel wilde er graag meer, dus dat is zo mooi geregeld!

Geweldig toch…..met Pasen hebben we hier kuikentjes!

Rob moet 19 maart geopereerd worden aan z’n linkeroog, ach errum ….. hij heeft staar. Tis meestal een ‘ouwemannenkwaal’, maar het kan ook ontstaan door een harde klap ofzo, ook al is dat jaren geleden al gebeurd. ’t Maffe is…..15 jaar geleden heeft Rob een behoorlijk motorongeluk gehad en heeft daarbij toen de linkerkant van zijn hoofd beschadigd. Mogelijk dat één en ander met elkaar te maken heeft. Raar dat zoiets van zolang geleden dan nu misschien toch nog een staartje heeft gekregen. Maar al met al wel zielig voor hem hoor, zo in zo’n frans ziekenhuis en wat daar bijkomt. Hij moet er dan één nachtje blijven en daarna thuis nog een paar weken rustig aan doen, niet tillen enzo. Er mag namelijk geen druk op de oogbol komen, want daar zit de wond.

Onze zwager Henk heeft voor ons in Nederland een betaalbare trekker opgespoord. Wij hebben er bar weinig verstand van, sowieso in’t frans natuurlijk, dus we zijn erg blij dat ‘m dat gelukt is. Nu nog een passende cyclomaaier en het geheel hierheen zien te krijgen, dan kunnen we de boomgaard zelf bijhouden. Zie je ons al rijden?

Een Renaultje 4, een ‘Quatrelle’, die ik zo graag wilde is ons wel gelukt om hier aan te schaffen. We hebben goed de krantjes hier doorgeplozen en links en rechts wat rondgebeld. Tis een prachtige rooie van 1990. Ze is meteen gekeurd en alles wat eraan mankeerde is ook meteen gemaakt, dat was gelukkig niet veel.
Op de terugweg van de garage naar huis reed ik zelf (sinds lange tijd!!!) en halverwege viel de uitlaat eronder uit. Ik hoorde wel iets, maar Rob, die achter me reed had het gezien en begon meteen met z’n lichten te knipperen. De ophangrubbertjes waren versleten, de uitlaat was gelukkig nog heel en ’t had helemaal niks met mijn rijstijl te maken!!!
Wel stoer hoor, zo’n franse wagen op mijn naam.

Het invoeren van onze Dodge is nog steeds niet gelukt, de officiële documenten van Chrysler Nederland moeten nu vertaald worden en dan naar de Franse Domeinen (DRIRE) worden gestuurd. Terwijl ik hier boven zit te ‘PC-en’ zit Rob beneden alle technische gevens te vertalen. Da’s een hele klus hoor. Bij Domeinen bekijken ze dan of het importeren mogelijk is en daarna moet hij opnieuw ‘frans’ gekeurd worden. Alles bij elkaar gaat dat dus nog wel een tijdje duren, maar we hebben geduld. Rob wil z’n wagen ’t liefst niet kwijt, dus hij heeft er wel wat voor over.

Ons plan om een Reikicursus in maart te organiseren, gaat niet door. Waarschijnlijk beter zo. Als we dit in de zomer en in ’t najaar oppakken hebben we nu wat meer tijd voor zaken die nu echt af moeten.
Voor Rob zeker ook erg belangrijk nu, hij heeft nog een hele lijst die hij af wil werken voor zijn operatie, hij is daarna immers enkele weken uit de roulatie.
Het belangrijkste zijn nu nog de voorbereidingen voor de elektra, Frank, een oud-collega van Essent, heeft precies uitgelegd wat hij moet doen en komt daarna ter plekke Rob wat verder op weg helpen.

Nog op onze oude werkplekken hadden we ter promotie een loterij georganiseerd, de laatste week van maart komen de prijswinnaars in beide gîtes logeren.
Ik hoop dat ze er zich net zoveel op verheugen als wij en ben benieuwd hoe het ze zal bevallen. We zijn druk in de weer om alles in orde te brengen, ’t wordt steeds gezelliger.

Via Séjour en France zijn er voor dit jaar al aardig wat weekjes verhuurd. Fijn dat dat begint te lopen, we zullen toch boterhammen moeten hebben, nietwaar?

Ik heb laatst een cider-etiketje en een tweetalig foldertje van de gîtes gemaakt, die zijn erg leuk geworden. Alles ligt bij een drukker voor een offerte.
We hebben ook een (concept) zomerprogramma opgesteld, de definitieve foldertjes willen we hier in de buurt op campings en dergelijke gaan verspreiden. We hopen dan dat het voor veel mensen interessant is om ons een keertje te bezoeken.
De praktische voorbereidingen voor ons zomerprogramma zijn in volle gang:

In de brocante is alles geprijsd. Alles is bewust goedkoop geprijsd, ik ben zelf namelijk nogal een krent in dat soort winkeltjes en ik vind het ook leuk als mensen wat bij me willen kopen. Er zijn daarom heel veel spulletjes van onder de 5 Euro.
Op afspraak kunnen mensen bij ons cider proeven/kopen.
We hebben al aardig wat materialen voor de mozaïekcursussen verzameld.
Rob is druk bezig met maken van het Reiki-cursusboek.
En natuurlijk de handboogschietbaan; er wordt druk heen en weer gemeeld naar Luc, de handboogschietspecialist. We worden met de dag wijzer, we hebben al aardige kontakten met de franse handboogschietfederatie. Zij gaan ons aan de hand van een plattegrond die wij aanleveren adviseren mbt materialen, verzekeringen en vergunningen.

Ook moeten we een (franse) architekt in de arm nemen. In verband met onze plannen en bestemmingsveranderingen van de gebouwen én omdat de gebouwen een grotere opp. dan 160 m2 hebben is dat verplicht. Geldklopperij natuurlijk, maar we hebben helaas geen keus en dan zijn we er ook meteen in één keer van af. Aan ons nu de taak om de goedkoopste architekt te vinden.

Van ’t voorjaar gaan we samen ‘op’ Jeu de Boulen, we zijn in Isigny-sur-Mer lid geworden van de plaatselijke Pétanque-club. De eerste indruk daar was erg gezellig, en ’t is ook aangename manier van integreren.
Vrijdag’s avonds en daarna wat borrelen…..’t leven is goed!

Terug naar index

Juni 2002

Gezien de vele leuke reacties op onze ’nieuwsbrieven’ blijven we jullie voorlopig nog maar een tijdje op de hoogte houden van ons reilen en zeilen hier. Ook vinden wij het nog steeds erg leuk om jullie post en E-mail vanuit Nederland te ontvangen. We hebben helaas al een aantal leuke feestjes en bruiloften e.d. moeten missen, maar door de regelmatige berichtgevingen maken we alles hier toch een klein beetje mee.

‘t Is al weer even geleden, maar de oogoperatie van Rob is erg goed geslaagd. Nu pas merk ik hoe weinig hij kon zien vóór de operatie, gelukkig maar dat ik dat toen niet heb geweten……… Rob is in ieder geval in zijn nopjes dat hij nu ‘alles weer mag zien van de dokter’.

De trekker ‘Henkie’ is inmiddels gearriveerd, evenals de bijbehorende maaibalk. Na een spoedcursus trekkerrijden-en maaien konden we al vrij snel zelf aan de slag. ‘t Is werkelijk geweldig om met de trekker door de boomgaard te crossen. Ook erg handig voor al het sjouwwerk trouwens, er zijn al vele klussen geklaard sinds we ‘Henkie’ hebben.

Ook is het ons eindelijk gelukt om onze Dodge in te voeren, we horen nu echt bij ‘les locaux’! De technische vertaling was een hele klus (zes A-4tjes!!), maar ook dat is ons gelukt. De keuring was geen enkel probleem, evenals het verkrijgen van het franse kentekenbewijs. Fijn dat we dat nu allemaal achter de rug hebben.

Onze oud-collega’s die de loterij gewonnen hadden, zijn inmiddels geweest. Het was een erg gezellige week, het was heerlijk weer en we hebben met allemaal lekker bijgekletst en natuurlijk ook doorgezakt.
Er werd zelfs nog gewerkt………….de aarde-pin voor de aansluiting van de nieuwe elektriciteitskast is geslagen en de groepenkast hangt klaar om aangesloten te worden.
Alle gasten die tot nog toe verder in de gîtes geweest zijn, zijn ook razend enthousiast.
Fijn is dat, het geeft ons in ieder geval het gevoel dat we goed bezig zijn. Laten we voor de toekomst hopen dat we het nog vele families naar de zin kunnen maken.

We zijn momenteel ook in onderhandeling met Gîtes de France. We willen graag het vignet van ze dragen omdat ze nationaal en internationaal gezien de beste en meest bekende organisatie is. Deze week zijn er weer gesprekken, in de volgende nieuwsbrief meer hierover.

Rob is in april nog voor een bliksembezoek in Nederland geweest, om daar prachtige speeltuinspullen op te halen. Verder kwam er nog een hele ronde met allerlei gezellige bezoekjes bij om andere spulletjes her en der op te halen. Hij was er met Michel, die was nog nooit in Nederland geweest, dus een hele ervaring. Hij heeft genoten van de Nederlandse gastvrijheid, worstebroodjes en kroketten met mosterd.
’t Waren twee drukke dagen voor ze, maar ze hebben het erg leuk gehad.

Met vaderdag gaat Rob weer naar Nederland, dan om materialen voor de handboogschietbaan op te halen. Op 1 juli willen we die immers gaan openen.
Héél misschien ga ik ook mee in juni, dat moet nog even bekeken worden. Maar ook alleen hier vermaak ik me gelukkig best, tijdens de afwezigheid van Rob heb ik me tenminste geen minuut verveeld, een teken dat ik me hier goed op mijn plaats voel.

René, een vriend van ons, heeft hier zijn hoogtevrees overwonnen, toen hij een schotel voor ons op ging hangen. Rob mocht namelijk nog niks doen ivm met zijn ‘oogrevalidatie’ en ik durf sowieso niet al te hoog op een ladder. René dus eigenlijk ook niet, maar hij deed het wel, wat een held hè! En wat heerlijk ook dat we nu eindelijk weer Nederlandse televisieprogramma’s kunnen bekijken.

In juni komen Anja en Henk voor 10 dagen naar Normandië, daar verheug ik me ook heel erg op. Anja is hier vorig jaar in augustus geweest, net toen we een bod gedaan hadden op het spulletje hier, dus die ziet dan precies wat er al voor werk verzet is sindsdien. Heel misschien nemen ze mijn moeder ook mee, dat hoop ik echt, want zij was hier in augustus ook voor ’t laatst en ik heb haar sinds oktober ook niet meer gezien.
Zaterdag is ze jarig, dat wordt de allereerste keer dat ik niet op haar verjaardag zal zijn. Raar idee hoor, dat is dan toch echt een minpuntje van ver weg wonen.

Natuurlijk wil ik jullie ook nog bijpraten over ons veestapeltje hier.
Er zijn in totaal 15 kuikens geboren, die gaan binnenkort weer terug naar Michel. Vandaag hebben we er eentje kunnen redden uit de bek van een grote zwarte raaf, heel onwerkelijk, letterlijk in vogelvlucht plukte hij zo’n kleintje uit de tuin. Wreed hoor, maar het kuikentje scharrelt weer vrolijk rond bij de rest. De ouwe moederkip is al weer broeds, we worden er onderhand simpel van. In een tijdschrift las ik een artikel over het houden van kippen. Daarin stond dé remedie tegen broedse hennen…… een fietstochtje met de hen in een rieten mand achterop de bagagedrager. Niet lachen, maar dat heb ik dus meteen uitgeprobeerd. De kip werd doodstil toen ik begon te fietsen, maar rende meteen weer naar haar nest na een fietstochtje naar het strand. Als iemand van jullie een goeie (serieuze!) tip voor ons heeft om een eind te maken aan de broedsheid van kippen, horen we dat graag.
We hebben sinds kort ook een konijntje, Chienne heeft sinsdien geen rust meer. En steeds als het konijn is ontsnapt, vindt Chienne haar terug.
Volgende week krijgen we ook drie jonge katten, benieuwd hoe dat zal gaan met Poes en Chacha. Een boer hier in Géfosse heeft een nestje, ik wil er graag twee katertjes bij, maar ’t is een nestje van twee katertjes en één poesje. Om het poesje van de verdrinkingsdood te redden nemen we die er ook maar bij. ’t Zijn echte boerenkatjes, zwart met wit.
Een kennis van ons uit het dorp heeft ons gevraagd of één van zijn ezeltjes bij ons in de boomgaard mag grazen. Dat willen we zeker doen, hij zorgt voor de afrastering, het eten, de dierenartskosten e.d. en wij hebben er de lol van. Zo is het voor ons mogelijk om toch een ezeltje te houden. Ook zijn we aan het informeren naar de voors en tegens van het houden van dwerggeitjes. Het lijkt ons ook zo leuk om een paar van die beestjes tussen de kipjes te zetten.

Ook leuk, we krijgen complimentjes over onze cider, zelf begin ik hem ook steeds lekkerder te vinden, zeker als hij goed gekoeld is. Ze zeggen hier dat na een goed appeljaar er een minder jaar volgt. Vorig jaar puilde de boomgaard echt uit van de appels. Dat zou dus betekenen dat het dit jaar minder gaat worden. Maar als ik de prachtige en rijkelijke bloesem zo bekijk kan ik me dat nauwelijks voorstellen. Hoe mooi is de boomgaard vórig voorjaar dan wel niet geweest? We zullen het nooit meer weten…….
In ieder geval beginnen we erin te slagen om hem vakkundig te ‘toiletteren’, zo noemen ze dat hier tenminste, wat het verder aan vruchten zal geven zullen we moeten afwachten.

Terug naar index

Oktober 2002

We beginnen meer en meer mailtjes te krijgen van ongeduldige ‘fans’, we zullen dan ook maar weer ’s updaten. Er is hier inmiddels zoveel gebeurd en veranderd, dat ik nauwelijks weet waarmee ik zal beginnen. Het verslag zal dan ook zeker niet chronologisch zijn, maar ik geloof dat dat voor het verhaal ook niet zo vreselijk belangrijk is.

Het voormalige koetshuis (de remise) is van een stront/hooischuur omgetoverd tot een heus ‘sport-en spelpaleis’, waar onze gasten en wijzelf steeds driftig gebruik van maken.
Het is heel erg veel werk geweest, maar mede door de fantastische hulp van Henk, Gerard, Anton en het geweldige Berlicumse graafmachientje van fa. van der Pas is het gelukt. Ja, tis ongelofelijk, maar zij kwamen speciaal hierheen gereden om voor ons het graafwerk te doen. Is ‘t niet fantastisch?
Er ligt nu een keiharde onderlaag met daarop prachtige rode gravel in. Het is een multifunctionele ruimte…..je kunt er darten, tafeltennissen, basketballen, volleyballen, badmintonnen, jeudeboulen, buksschieten en natuurlijk…..waar het allemaal om begonnen was…..handboogschieten. Rob heeft inmiddels al verschillende keren les gegeven, het is elke keer weer een groot succes geweest.

Op de cour hebben we al het lelijke hekwerk weggehaald. Daar moest een kraan aan te pas komen, de palen hadden namelijk gigantische betonnen voeten. Midden op de nu zeer ruime cour hebben we een grote jeudeboulebaan gemaakt van maar liefst 15 x 6 meter! Ook met de nodige hulp trouwens hoor. Er waren helaas wat berekentegenvallertjes, maar ook daar zijn we gelukkig weer overheen gekomen enne…..zelfs onze gasten uit de gîte hebben meegeholpen! Geweldig, iedereen had spierpijn! Maar ’t is ook werkelijk een ‘beauty’ geworden, van rood gravel en met stoere bielzen eromheen, een ware blikvanger!

De remise en ook de koeienstal is Rob ook nog met de hogedrukspuit te lijf gegaan. Alles bij elkaar dus een echte metamorfose! Nu willen we er, om het ‘af’ te maken, nog een paar bomen bij gaan planten.
Ook ontdekten we onder het gras op de cour nog de oude goten voor de afwatering, erg mooi sinds die weer zichtbaar gemaakt zijn.
We hebben al vele complimentjes gekregen van dorpsbewoners.

In de vakantie zijn Rick, Esmee en de kids geweest. Rob en Rick hebben samen aan de zijkant van de koeienstal al het hout vernieuwd. Aanvankelijk leek het een ‘eitje’ maar het vergde toch nog redelijk wat inzicht en vakkennis. Ik heb genoten van de samenwerking tussen vader en zoon. Het was verder ook erg gezellig om ze allemaal om ons heen te hebben.

De moeder van Rob is hier ook geweest, samen met tante Trees en met Hub, de buurman van ma. Die was zo vriendelijk om beide dames hier naartoe te brengen. Fijn dat ze nu met eigen ogen hebben kunnen zien waar al die opschudding van vorig jaar over ging.

Verder zijn er nog vele leuke, gezellige, vermoeiende, onverwachte, leerzame en drukke bezoeken geweest. Door al die bezoekjes vormen we ons steeds een beter beeld van wat we ons en anderen wel en niet kunnen en willen permitteren.

De boomgaard puilt op dit moment uit van de appelen, de handappelen zijn we al volop aan ’t oogsten evenals de peren, het zijn er echt vreselijk veel. We hebben al vele volle kisten weggegeven, en ook veel appeltaart en compôte gemaakt. Ook experimenteer ik nu met appeldesserts en dan het liefst met wat drank erbij natuurlijk.
De ciderappels hoeven we later pas te oogsten, vorig jaar was dat pas in november, waarschijnlijk dit jaar weer rond die tijd. Volgens mij heeft het weer daar ook wel wat invloed op. Voor die tijd moeten we nog wel van alles voorbereiden, de tonnen schoonmaken en inoliën en weet ik veel wat verder nog. Michel plant en regelt dat soort dingen. Wij moeten zelf in ieder geval zorgen dat we de appels dit jaar iets makkelijker kunnen rapen, dat kan door het gras goed kort te houden onder te bomen. Dat scheelt trouwens ook in ongedierte.

Ook zitten er lekker veel walnoten in de notenboom, in augustus heb ik er al wat geplukt om walnotenport van te maken. Dat recept komt uit een belgisch kookboek. Met kerst kunnen we die gaan proeven. Ik ben benieuwd, tot die tijd schud ik de mandfles braaf om de twee dagen.
Zou het ons dan toch ooit gaan lukken om wat drank betreft ‘selfsupporting’ te worden?

En natuurlijk ons seizoen…..we kunnen mel(d)en dat we een héérlijk seizoen achter de rug hebben. We hebben ‘top’ gedraaid en nog trouwens. Echt waar…..boven alle verwachting!
En het allerbelangrijkste is dat iedereen (wijzelf inclus) het reuze naar zijn/haar zin gehad heeft, een kroon op onze inspanningen. De remise en pétanquebaan hebben daar zeker ook voor een groot deel aan bijgedragen.
Het is echt reuzeleuk om te ‘werken’ met mensen die op vakantie zijn, iedereen verheugt zich bij voorbaat al om naar ons te komen voor een vakantie. Dat is sowieso al een heerlijk idee, kun je je voorstellen? En dan heb ik het nog niet over de reacties na afloop gehad, echt hartverwarmend, drankjes, meeltjes, foto’s, een plant, briefjes enz enz! We hebbben zelfs een ‘beker’ gekregen voor ‘de beste gîte’. Dat is toch een prachtig compliment.

Per 1 december regelen we alleen nog zelf alles met betrekking tot de reserveringen. Ons contract met Séjour en France verlengen we namelijk niet. De reden daarvan is dat we denken dat we het zelf ook kunnen en daarbij komt dat de huurprijzen daardoor drastisch verlaagd kunnen worden. Immers…..de 25% provisie(!) hoeven wij dan niet meer af te dragen. Voor ons blijft de opbrengst dan ongeveer hetzelfde, maar de lagere prijzen maken meerdere reserveringen per jaar mogelijk natuurlijk.
Wel zijn we inmiddels aangesloten bij Gîtes de France, een bekende franse organisatie, die garant staat voor kwaliteit en redelijke prijzen. We hebben een mooie advertentie op hun website en we komen in de Calvados-gids 2003. Allemaal erg spannend of alles gaat lukken dus.

Onze eigen site is inmiddels ook aangepast, de fotogalerij is vernieuwd en er is nu ook een omschrijving van onze gîtes. De nieuwe huurprijzen publiceren we pas per 1 december op de site, dit in verband met het nog lopende contract met Séjour en France, wat we natuurlijk dienen te respecteren.

Bij wijze van toeval hebben we ook een paar keer onze logeerkamer verhuurd als ‘Chambre d’Hôte’. Een leuke ervaring, absoluut niet ons toekomstidee, maar een aangename manier om te integreren, mensen te ontmoeten en ons netwerk uit te breiden.

Tot nog toe is de collegialiteit met andere gîte-bezitters uit de omgeving groot. We krijgen regelmatig telefoontjes via collega’s en we ontvangen ook doorgestuurde meeltjes met aanvragen. Dat is toch wel fijn.

Verder in het dorp raken we ook meer en meer bekend en ook in Isigny-sur-Mer, het dorpje hier vlakbij. We hebben laatst een erg gezellige dorps-BBQ gehad. Daar hebben we o.a. onze overburen wat beter leren kennen. Dat zijn echt wel mensen voor ons, ze houden ook van een borrel en van een feestje op z’n tijd. We hebben veel plezier gehad met ze.

We beginnen ook een beetje thuis te raken in de politiek van Géfosse-Fontenay. Op het moment zijn er studies voor het plaatsen van windmolens op particulier terrein hier in de buurt. Er zijn natuurlijk allerlei meningen en belanghebbenden, voor ons een pittige kluif om het allemaal goed te kunnen volgen in de franse taal. Maar we redden ons behoorlijk, we hebben ons inmiddels een mening gevormd en discussiëren als de beste mee.

De brocante heeft ook al aardig wat klantjes gezien. ‘t Is natuurlijk geen vetpot, maar ’t is vooral een leuke toevoeging aan alles wat we hier doen en ’t is bovendien heel gezellig om te doen. Zondags lekker op andere markten snuffelen om in te kopen, de rest van de week gooi ik de brocante regelmatig open.

We hebben het plan om volgende zomer een grote rommelmarkt (vide-grenier) in de boomgaard te organiseren. Mensen kunnen dan een aantal strekkende meters bij ons huren om hun zolderspullen te verkopen. Verder willen we dan wat gezellige muziek erbij, iets voor de kinderen, een BBQ en natuurlijk een bar!
Of alles doorgaat hangt af van de vergunningen die allemaal nodig zijn en de haalbaarheid. De burgemeester vond het in ieder geval een leuk plan en haar toestemming hebben we dan ook alvast.

Onze 20-jarige Chico heeft laatst een infarct of iets dergelijks gehad, hij heeft drie dagen alleen maar linksom rondjes gelopen. We dachten echt dat het gebeurd was met hem, ik had de dierenarts al gebeld om te informeren naar de mogelijk van zelf begraven in de boomgaard. Chico moet het gehoord hebben…..vanaf dat moment is hij weer bijna helemaal opgeknapt.
Het konijn is voor de zoveelste keer vandaag weer gevangen, hij ontsnapt steeds, maar komt ook steeds weer naar de cour terug. Zo ook vandaag…..je zou bijna denken dat hij geweten moet hebben dat vandaag de opening van de jacht was.
Wat onze kippen betreft…..van alle ‘oplossingen’ voor broedse kippen was er helaas niet eentje bruikbaar.
Ons geitje Mignonne is ook echt een schatje, van alle verhalen over losbrekende en allesopvretende geiten hebben we gelukkig geen last. Deze week gaan we kijken of wat gezelschap voor haar kunnen vinden, anders denkt ze straks nog dat ze een kip is.
Verder is onze veestapel uitgebreid met een schattig koppeltje eenden, waarvan het vrouwtje vrolijk snatert en hebben we al een tijdje twee jonge katten die al volop op muizenjacht zijn.

Rob begint hier bekend te raken als ‘masseur chinois’. Waarschijnlijk gaat hij in december met de Téléthon-tocht een dag mee als masseur voor de marathonlopers. Hij verheugt zich er nu al op.
Komend weekend hebben we ook een Reiki-cursus, daar verheugen we ons alletwee op.

We realiseren ons meer en meer hoe geweldig leuk ons leven nu is, zo heel anders. Ook om zoveel tijd samen door te brengen. Het is warempel echt leuk, raar eigenlijk dat we er nu pas achter komen hoe fijn het is om elkaar zoveel te zien.

Waar we ons zeker ook op verheugen is ons ‘Nederlandbezoekje’ van 7 tot 10 oktober!
7 oktober gaan we eerst naar Zierikzee. Ik wil namelijk dolgraag mijn moeder weer ’s zien, dat is al bijna een jaar geleden. 9 oktober zijn we in den Bosch. Het verblijf daar is te kort om allerlei bezoekjes af te leggen, daarom gaan we ’s avonds naar ons ouwe stamkroegje, dus wie we daar treffen…..?

Zo…..dat was het weer, de herfst is begonnen…..wij zijn er klaar voor!

Terug naar index

December 2002

Brrrrr……tis frisjes op 'Chez la Fontaine', niet zo koud als in Nederland, maar wel ‘n mooie gelegenheid om ’s achter de pc te kruipen.
We hebben weer plenty nieuwtjes, dus ik begin maar meteen.

Allereerst wil ik mel(d)en dat Rob en ik hier steeds meer ‘thuis’ raken en dat we ons meer en meer realiseren wat ’n geluksvogels we zijn om hier te mogen wonen. Van onze schatkist is weliswaar de bodem zichtbaar aan ‘t worden, maar we voelen ons steen-en steenrijk! We hebben dan ook het volste vertrouwen dat alles “reg sal kommen’.

Ons reisje naar Nederland was heerlijk, het weerzien met de familie, om iedereen in den Bosch weer te zien en om in een ‘normale’ kroeg een biertje te drinken. Rob heeft zelfs nog een post-Reiki cursus gedaan in Eindhoven, dus voor hem was het tevens een studiereisje.

De Reiki-cursus, die we het weekend vóór ons Nederland-bezoekje hier zelf georganiseerd hadden, was trouwens een succes, het was voor de cursisten én ons een heerlijke ervaring.

Inmiddels hebben we de eerste verjaardag van 'Chez la Fontaine' gevierd…op het politieburo!!
31 oktober gingen Rob en ik met een gevoel van ‘jarig’ zijn naar Carentan om lekker te ‘stadten’. Worden we daar getuige van een winkelinbraak! Nou ja we, ik. Rob blijkt, sinds hij bij de Bossche politie weg is, geen neus meer te hebben voor de misdaad, die had niks gezien. Wel belde hij meteen 112 om het te melden. Vlak daarna kwam de politie en namen ze wat gegevens op, wij dachten dat we daarmee onze burgerplicht vervuld hadden. We waren Carentan nog niet uit of de politie belde ons op ’t mobieltje……ze hadden een verdachte, die moest ik bekijken. We moesten achteraf wel heel erg lachen want er kwam zo’n politiebusje aanrijden, ik mee, busje open en ik keek recht in de smekende ogen van een zigeuner en dat terwijl ik ze notabene eerder verteld had dat de daders ‘normale fransen’ waren. Ik vertelde dus dat hij het niet was en hij werd ter plekke vrijgelaten. Eén van die mannen zei dat ik nog naar het buro moest komen voor een getuigeverklaring, zodoende zat ik even later op het politieburo met Rob. Het duurde een eeuwigheid want die agent typte alles fout en met maar één vinger! Maar……ik sta nu dus geregisteerd als kroongetuige, leuk was het wel!

De appeloogst van dit jaar is inmiddels weer cider geworden. Ruim 9 ton hadden we geraapt, allebei rugpijn maar een voldaan gevoel. 5 ton was nodig voor 2800 liter, de rest van de appels hebben we verkocht. We hebben ons brouwsel al geproefd en we zijn van mening dat deze cider minder droog dan vorig jaar zal worden en daarmee waarschijnlijk ’laagdrempeliger’. In februari of maart gaan we bottelen, we hebben al zo’n 800 flessen verzameld.
Ook is er inmiddels weer pommeau gemaakt en is die van vorig jaar gebotteld. Vorige week hebben we ook de walnotenport in flessen gedaan, hij is lekker geworden, maar we vinden het niet echt port.
Volgend jaar zorgen we dat we het hele ‘drankgebeuren’ hier allemaal zelf kunnen doen, dat betekent dat we dan de cave in orde moeten hebben en dat we eigen tonnen moeten hebben. We hebben er al één gekocht, en prachtige van 1400 liter, we willen er nog twee bij! Omdat we het hele cider-en boomgaardgedoe zo leuk vinden, zijn we al druk aan ’t informeren om ciderboeren te worden.
Dat betekent dat we officieel ingeschreven moeten worden, dat de boomgaard gecontroleerd moet worden en dat we, of één van ons, in november 2003 een ciderstage gaan of gaat doen in Lisieux.
Misschien gaan we in de toekomst ook nog wel pommeau en calvados produceren en verkopen. We hebben in ieder geval al wat contacten op dat gebied, in Trevières kennen we een calvadosboer die hier een paar uur door onze boomgaard heeft gebanjerd om de verschillende appelrassen te bepalen. Dankzij hem weten we er nu al ruim 10, maar er zijn nog wat onbekenden, de andere variëteiten leren we volgend jaar wel kennen.

In de boomgaard waren meer dan 60 bomen voorzien van een ijzeren stambescherming, best zielig, want bij de meeste boompjes was het ijzer al in de bast gaan groeien. Al die ijzers hebben we eraf gehaald, de bomen hebben weer lucht en we konden de ijzertjes ruilen voor 17 flessen calvados!! ‘n Prachtige deal, nietwaar?

Van onze walnotenboom hebben we gigantisch kunnen oogsten, er staan nu nog 3 fruitkistjes vol en we hadden er al zoveel weggegeven en zelf opgegeten.

Onze andere plannen worden ook steeds duidelijker, de koeiestal waar we de cursusruimte van gaan maken, krijgt een extra functie……’salle de réception’. Dat is een soort feestzaal, hier op ’t platteland schijnt vraag te zijn naar ruimtes waar bruiloften, verjaardagen en dergelijke gevierd kunnen worden. Vooral die met een landelijke uitstraling, vandaar ons plan dus. We gaan onze cursusruimte dan in de weekends verhuren als feestzaal, we zetten er dan lange tafels in met stoelen/banken en het bruidspaar regelt zelf een traîteur. Misschien kunnen wij dan de cider verzorgen of andere extraatjes, maar dat is van latere zorg. Zaak is dat we dan fatsoenlijke sanitaire voorzieningen hebben, maar die waren toch al gepland voor de slaapzolder, de minicamping en de cursisten. We bakkeleien alleen nog wat over de plaats van de sanitairgroep, we zien wel.

’t Is allemaal wat zo’n eigen bedrijf…….. gelukkig gaan de gîtes erg goed, we hebben al aardig wat boekingen voor volgend jaar in vergelijking tot vorig jaar rond deze tijd. Onze site is ook weer aangepast met de nieuwe huurprijzen erop, we hebben flink gesurfd op internet om onze site aan te melden bij diverse andere relevante sites en zoekmachines. Er is een mailing geweest aan o.a. ‘oud-geïnteresseerden’ over de nieuwste ontwikkelingen en we zijn nu dus zeer benieuwd of dat ook allemaal vruchten af zal gaan werpen.

Een tijdje geleden is hier een boekhouder geweest, hij was erg geduldig en nam alle tijd om ons het franse belastingstelsel uit te leggen. Daar weten we nu al iets meer van, ook kwam hij met allerlei toekomstmogelijkheden en mogelijke contructies op de proppen. Een waardevol bezoekje dus voor ons.
We hebben nu wat huiswerk van hem gekregen want in maart komt hij weer terug om onze belastingpapieren mee in te vullen.

Gewoontegetrouw natuurlijk ook de nieuwtjes over ons beestenspul. Chico, inmiddels bijna 21, doet het na zijn infarct weer uitstekend, al is het dan grotendeels op ‘automatische piloot’.
Heel erg zielig was de dood van Borus, ons jonge grijze katje. We vonden hem ’s avonds op de cour, met 3 kleine bloedende gaatjes in zijn nek, hij leefde nog wel, maar was gedeeltelijk verlamd en had veel pijn. Hij heeft één dag bij de dierenarts aan het infuus gelegen en is daarna weer mee naar huis gegaan, waar hij na een lange dag is doodgegaan. Het raadsel is nooit opgelost, hij is aangevallen door óf een vos, óf een hond óf door een roofvogel. We zullen het nooit weten. En ons konijntje is nu echt definitief verdwenen, misschien heeft ze in ’t wild een gezinnetje gesticht of is ze gespot door een jager, ook dat zullen we nooit weten.
Met alle andere beestjes gaat het uitstekend!

Het project van de plaatsing van een paar windmolens hier langs de kust is voorlopig even van de baan, de burgemeester vond het van dusdanig groot belang dat ze er niet alleen over wilde beslissen. Het is nu een intercommunaal project geworden, wat volgens mij wil zeggen dat meerdere burgemeesters er nu over gaan discussiëren.
Wij zijn ondertussen aan het polsen wat de bewoners er van vinden en wat hun bereidheid is mbt eventuele actie indien nodig.

Het masseeravontuur van Rob voor de marathonlopers van de Téléthon is niet doorgegaan. Het idee was zonder meer erg leuk, maar de uitvoering ervan bleek tegen te vallen, er moet dan immers een bus ter beschikking gesteld worden waar én de massagetafel in kan én waar Rob dan ook nog zijn ‘bips’ kan keren. Het was te kort dag om alles te realiseren, wellicht volgend jaar.

We hebben de laatste tijd wat franse feestjes gehad, eerst was het afscheid van Tin-Tin, de kroegbaas van ‘ons’ cafeetje in Isigny-sur-Mer. Hij heeft de kroeg verkocht, de nieuwe eigenaar kennen we nog niet.
Daarna hadden we een dorpsfeest in la Cambe, we hebben ons daar rot gelachen………..het leek alsof we in ‘Back to the Future‘ zaten, het leek wel 50 jaar geleden! De muziek, de lange tafels, de mensen, de kleren…..eigenlijk alles, maar gezellig was het wel en we hebben samen veel gedanst!
De week daarna hadden we een feestje van de Jeu de Boule club waar we lid van zijn. Dat was een etentje, we voelden ons de eregasten…….er was een hele lange tafel met een kleinere tafel haaks ertegenaan. Iedereen zat aan de lange tafel, wij móesten aan de haakse, in het midden, naast mij zat de vrouw van de ‘président’ en naast Rob zat de ‘président’ zelf! We werden echt als vorsten behandeld en we mochten niks betalen die avond. Het was een beregezellige avond waar we ook weer een aantal leuke mensen hebben ontmoet.

Ook is er die avond afgesproken dat de ‘Championnat de Calvados’ 4 januari bij ons gespeeld gaat worden. Een hele eer! ’s Middags zijn er dan dé Jeu de boule finalewedstrijden en na afloop gaan we BBQ-en.
Er komt dan ook stukje in de plaatselijke krant te staan, we hopen natuurlijk mét foto!

Diezelfde Jeu de Boule club waar wij lid van zijn, is op zoek naar een PC-tje, nou lijkt het mij zo leuk als wij dat voor de club zouden kunnen regelen. Daarom mijn vraag: Heeft iemand van jullie nog een oudje staan, een 133 Mhz ofzo, of een beeldschermpje of een printer oid? Het mag natuurlijk weer ‘s niks kosten, maar er wordt wel een hele vereniging blij gemaakt!

En ……waar het natuurlijk dit keer ook om gaat ……. we wensen iedereen alvast warme kerstdagen en een stralend nieuwjaar toe!
Veel plezier met de (eventuele) Elfstedentocht en tot een volgende keer!

Terug naar index

April 2003

Het is, zo blijkt uit mijn statistieken,  een gewoonte geworden om bij het wisselen der seizoenen een berichtje van 'Chez la Fontaine' aan jullie te sturen, het is al weer even lente dus…….

Met al dat heerlijke zomerweer van de laatste tijd hebben we buiten aardig wat kunnen doen. De cour ziet er tip-top uit en we hebben verschillende boompjes en struikjes aangeplant. Nu maar hopen dat alles ‘aanslaat’.
Het snoeien van de boomgaard zit er, op twee bomen na dan, gelukkig op. Wat is daar een partij hout afgekomen, alle maretakken zijn eruit gezaagd, zodat nu de appels weer gelegenheid krijgen om te groeien. De oogst is daarom misschien wel iets minder dit jaar, maar voor het onderhoud was het echt nodig om rigoureus te snoeien helaas.

De vorige oogst is inmiddels gebotteld, de cave puilt uit van de volle flessen cider en in de tonnen zit nog ruim voldoende om calvados van te stoken. Dat is een leuk nieuwtje trouwens, we hebben toestemming om vanaf nu hier jaarlijks calvados te stoken. Het officiële papiertje van de douane, dat daarvoor nodig is, hebben we binnen!

Een andere vergunning die we aangevraagd hadden hebben we ook binnen……..die voor de ‘foire aux greniers’ op 20 juli hier in de boomgaard. We mogen dan in de boomgaard een vlooienmarkt organiseren, we verhuren dan een bepaald aantal meters aan de deelnemers die hier kraampjes willen, en we hebben toestemming om op die dag drankjes en hapjes te verkopen. Het ontwerpje voor de posters en flyers heb ik net klaar, dus dat kan binnenkort gecopieerd en uitgedeeld worden. Ook is het bij diverse instanties al bekend zodat ook zij het kunnen opnemen in hun agenda. Bij de overbuurman in de schapenwei mogen de bezoekers parkeren en verschillende mensen hebben hun hulp voor die dag al aangeboden.

Op 'Chez la Fontaine' verhuren we sinds kort ook fietsen, we hebben één van de schuren leeggemaakt en daarin staan alle fietsen. We hebben er een paar mountainbikes bijgekocht. Nadat alles verzekeringtechnisch in orde gemaakt was, hebben we een model-huurcontractje opgesteld, dus het is allemaal erg professioneel aangepakt vinden we zelf.
En…….de eerste fietsen zijn al verhuurd!

Het weekend van Hemelvaartdag komt hier een groep van 14 mannen in de boomgaard. Ze slapen in onze grote legertent en we bieden ze een alternatieve survival, met in het programma o.a. golf, strandzeilen, moerasvaren en handboogschieten. Erg gevariëerd dus, voor ons een nieuwe uitdaging, we hebben er hartstikke veel zin in.
Voor ons een hele eer dat uit meerdere offertes die van ons gekozen is!

De boekingen gaan ook erg lekker, we zitten nu al op hetzelfde aantal als vorig jaar eind december, dus we mogen absoluut niet klagen, maar dat doen we ook zeker niet!
De aanmeldingen bij de verschillende sites en de vermeldingen in de diverse gidsen en bij VVV’s in de regio en niet te vergeten de tevreden klanten en hun mond-op-mond-reclame hebben zeker vruchten afgeworpen.

In mei en augustus hebben we ook weer Reiki-cursussen, fijn dat ook dat langzaam zijn weg hier vindt. Beetje bij beetje beginnen ook de franse mensen in onze omgeving geïnteresseerd te raken, maar een franse Reiki-cursus zal nog wel even op zich moeten laten wachten.

Chico is in zijn 21-ste levensjaar gestorven, hij was niet meer zindelijk de laatste weken van zijn leven. Voor ons was dat reden om de hulp van de dierenarts te vragen, hij ligt begraven in de boomgaard en we weten zeker dat hij hier nog een fantastische oude dag heeft mogen beleven!
Het leven gaat snel, we hebben inmiddels alweer een nieuwe huisgenoot gevonden. Nou ja, gevonden, we zochten helemaal niet naar een nieuw hondje, maar liepen er per ongeluk tegenaan en waren allebei op slag verliefd. Hij heet Bouli en het is een ontieglijke boef. Hij is nu vijf maanden, heel slim, leert snel, maakt weinig kapot, luistert bijzonder goed en het is de grootste vriend van Chienne geworden.
Mignonne, ons geitje krijgt er begin mei ook een speelkameraadje bij. De nieuweling is nu pas 7 weekjes, we moeten daarom nog heel even wachten voor ze hierheen komt.
Vlak voor Pasen zijn er 3 kuikentjes en 14 jonge eendjes geboren, heerlijk is dat gescharrel van de kipjes en dat gesnater van de bezorgde moedereend! We hebben een prachtige eendevijver voor het spul gemaakt.
Het dierenweitje voor ons huis is op dit moment aardig overbevolkt , we hebben namelijk ook drie schapen te logeren. Die van de overburen, tot dat het gras daar groener is!
Wel vol zo, maar we hebben wel besloten dat één schaapje leuker is dan een maaier, dus volgend jaar gaan we een lammetje uitzoeken.
Binnenkort komen er bijenkasten achter in de boomgaard staan, niet van onszelf, maar van een vriend van Michel. Lekker voor de honing maar ook goed voor de bestuiving van de appelbomen.

Het is dit keer niet zo’n vreselijk lang verhaal geworden, niet omdat er niks gebeurd is hier, integendeel, maar het belangrijkste is dat we jullie willen laten weten dat het hier goed met ons gaat en dat we nog steeds dagelijks tegen elkaar zeggen dat we zo vreselijk boffen met alles wat we hier hebben en doen.
We hebben heel veel leuke mensen om ons heen en leren steeds meer leuke mensen kennen. We leren daardoor steeds meer van, maar ook over de fransen.
We denken vaak aan Nederland en we vinden het ook nog steeds heerlijk om post en/of meel van jullie te ontvangen.

Terug naar index

Oktober 2003

Er is weer van alles gebeurd op 'Chez la Fontaine' …..

Vandaag en morgen hebben we hier een Reiki-cursus, deze week en volgende week zijn er nog gasten in de gîtes, maar het “echte” seizoen zit er op en ik kan zeggen dat we kunnen terugkijken op een heerlijke periode met veel gezellige en vooral tevreden gasten.

Het wordt hier steeds mooier, de deuren op de “cour” zijn allemaal blauw geschilderd en bij de entree is een prachtige muurschildering van ons logo gemaakt. Het lijkt echt alsof het hier al jaar en dag 'Chez la Fontaine' heet. Op onze website is hiervan een afbeelding te zien bij de startpagina.

We bieden onze gasten de gelegenheid om op dinsdagavond met ons mee te eten, buiten het hoogseizoen is dit een avondmaaltijd mogelijk op de dag van aankomst en/of een ontbijt de volgende morgen. Ook de komst van de bakker op zaterdag, zondag, dinsdag en donderdagmorgen is een grote verbetering. En in de gîtes hebben we wat kleine dingetjes kunnen aanpassen. Ze zijn daarom opnieuw beoordeeld op comfort met als resultaat een korenaar erbij, we zijn nu dus “3-épis”. Mooi dat onze inspanningen van de afgelopen tijd op deze manier zijn beloond door Gîtes de France.

De vlooienmarkt, de “foire aux greniers”, die we hier 20 juli in de boomgaard hebben georganiseerd was een groot succes. Er waren 35 kraampjes, we hadden een echte bar, we bakten (iets te vette) friet en hebben lekkere worsten ge-BBQ-ed, voor de kinderen was er een groot luchtkussen om op te springen. Het was een zonnige, gezellige en feestelijke dag en is dan ook meteen maar als traditie gebombardeerd. De dorpsbewoners waren er ook blij mee en zien het al als een jaarlijks dorpsfeest. Tot heel lang erna werden we aangesproken in winkels enzo over deze “happening” en over de perfecte organisatie hiervan, ‘n mooi compliment, nietwaar? 18 juli 2004 is onze 2^e gepland.

Ook vanuit de survivalgroep die hier eind mei was kregen we na afloop mooie complimenten. Een paar deelnemers zijn afgelopen zomer zelfs nog langsgeweest om hun partner te laten zien waar ze geweest waren. Wat er verder in de toekomst gaat gebeuren op survivalgebied weten we nog niet. Het was in ieder geval een zeer leuke, vermoeiende en vooral leerzame ervaring. Mooi dat we weten dat we zoiets ook aankunnen, zeker als de sanitairgroep in orde is.
Die plannen beginnen nu overigens wat concreter te worden, we hebben toestemming aangevraagd om een mini-camping te beginnen in de boomgaard. We willen maximaal 6 tentjes en géén caravans, dit om de schoonheid van de boomgaard en de rust hier te waarborgen. De burgemeester is enthousiast over onze plannen.

De boomgaard krijgt trouwens steeds meer betekenis. Afgelopen zomer is hij goed gebruikt door de vele gasten, hun kinderen en huisdieren en voor de survival hadden we er onze legertent opgezet, die tijdens de vlooienmarkt weer dienst deed als bar en daarna als eetruimte en cursusruimte. En af en toe zaten we ’s avonds met onze gasten te borrelen en te kletsen bij een heerlijk kampvuurtje vóór de tent.

Alle bomen uit de boomgaard zijn in kaart gebracht, dat kon met behulp van de foto’s die Rob gemaakt had tijdens een ULM-vlucht samen met Rick vanuit Isigny-sur-Mer. 10 minuutjes de lucht in voor 40 Euro per persoon!! Wel erg duur, maar ze vonden het de moeite waard en we hebben nu mooie luchtfoto’s van ons domeintje.
Toen Rob ‘n mooie plattegrond klaar had en alle bomen genummerd waren is er een pomoloog op bezoek geweest die (op 2 na) alle bomen kon identificeren. We weten nu dat we 24 verschillende appelrassen in de boomgaard hebben.

Eén van onze gasten heeft ons, maar vooral Rob, veel geleerd over het verzorgen van bomen. Zij geeft les op een groenschool en mogelijk dat we via haar nederlandse stagiaires kunnen krijgen om hier wat klusjes te verrichten. Wordt vervolgd……..

We zijn alweer volop bezig met het rapen van appels, 6 ton ligt al op een grote stapel te wachten tot er cider van gemaakt kan worden en donderdag gaan we weer verder met rapen, want er ligt nog wel een paar ton.
De koeiestal wordt voorlopig maar onze cave, een hoop rotzooi hebben we eruit gehaald, de muren zijn al met de hogedrukspuit schoongemaakt, het ziet er puik uit. Eén ton met een inhoud van 1400 liter staat al klaar om gevuld te worden. De andere twee komen binnenkort hierheen, die zijn nog niet helemaal leeg. Van het grootste gedeelte van de cider van vorig jaar die niet gebotteld was is hier vorige week calvados gestookt. Echt een mijlpaal voor ons, stel je maar voor hoe het is om van cider van appels uit eigen boomgaard calvados te stoken ….. geweldig toch!!

13 november gaan Rob en ik naar de eerste les van de “stage cidricole”………we leren daar alles over het maken van cider. Het is echt een officiële cursus met waarschijnlijk heel veel technisch geleuter, de laatste les is ergens in februari. Het zal voor ons een zware dobber worden, onze vocubalaire is weliswaar behoorlijk gegroeid in de twee jaar dat we hier wonen, maar waarschijnlijk moeten we toch alle zeilen bij zetten om de lessen goed te kunnen volgen. Maar we hebben er in ieder geval heel veel zin in!

Vanaf volgende week ga ik wekelijks hier aan onze keukentafel franse les geven aan een Fries gezin, ze wonen al bijna twee jaar in een dorpje verderop maar ze spreken nog nauwelijks Frans. Ik vind het nu al erg leuk om de lessen voor te bereiden. Het blijft natuurlijk een beetje het verhaal van de blinde die de lamme leert lopen, maar we steken er ongetwijfeld allemaal een hoop van op en het wordt sowieso een leuke reden om elkaar regelmatig te zien.
En ik ben door de burgemeester gevraagd om het communeblad van Géfosse te gaan maken, degene die het totnogtoe deed is pas verhuisd naar la Manche. Ik vind het doodeng en ik zal hoogstwaarschijnlijk duizenden fouten maken, maar ik heb wel ja gezegd……..

Tot slot natuurlijk nog even het wel en wee van onze beestenboel……...van de kuikentjes waren er twee haantjes, die inmiddels elders andere kipjes het hof aan ’t maken zijn. Drie hanen hier was iets te druk en gaf ook veel te weinig eieren. Ook de eendjes die hier geboren zijn hebben inmiddels andere baasjes gekregen, we vinden één koppeltje genoeg.
Ons geitje Mignonne heeft er inmiddels haar speelkameraadje bij, ze heet Biquette wat geitje betekent en ’t is echt een dotje.
Ook hebben we twee schaapjes, van het ras Soay, als alles lukt wordt hier in ’t voorjaar een lammetje geboren. Eerst hadden we twee vrouwtjes, waarvan één van het ras Ouessant, maar dat was een regelrechte ramp. Bij elke beweging van ons begon ze keihard te blèren, ’t was echt niet om aan te horen. ’t Was best wel zielig, maar ik heb toch aan de fokker gevraagd of we haar om konden ruilen.
Met de rest van de dieren gaat alles z’n gangetje, we hebben ontieglijk veel plezier aan allemaal.

Al met al hebben we nog steeds het gevoel dat we hier al twee jaar (werk)vakantie hebben en iedereen die hier komt geniet daar van mee.
Wat een geluksvogels zijn we toch dat we hier wonen!

Terug naar index

April 2004

Het is alweer een tijdje geleden, onze ‘nieuwsbrief’. Op dit moment staan we (nou ja, meer ik dan Rob) op zijn kop van alle plannen en gebeurtenissen, dus een goed moment om alles, ook voor mezelf, eens op een rijtje te zetten.

Het allerbelangrijkste nieuws op dit moment is dat we met de realisatie van onze boomgaard-camping bezig zijn!
We hebben een bouwvergunning aangevraagd, en gekregen, om een sanitairgroep in de oude paardestal te maken en we hebben vergunning gevraagd, en gekregen, om achter de koeiestal een extra ingang/poort en kleine parkeerplaats te maken.
Onze boomgaard-gasten kunnen daar dan parkeren, op die manier wordt de ingang bij de gîtes niet extra belast, want dat zou weer nadelig zijn voor onze gasten daar.
In de boomgaard willen we dan maximaal zes kampeerplaatsen, dit worden vrije plaatsen zonder afzetting. Stroomvoorzieningen komen er in de boomgaard zelf niet.
Omdat we geen rijdend en rollend materieel in de boomgaard willen, is het de bedoeling om vanuit de parkeerplaats met een grote kruiwagen de tenten en aanverwante artikelen naar de kampeerplek te brengen. Dat er zo min mogelijk met auto's door de boomgaard gereden mag worden is ook voor het behoud van de 114 appelbomen en om de rust te bewaren.
Dus … het wordt fantastisch en exclusief!!

Er is ook al iemand van Gîtes de France hier geweest, ze willen ons erg graag opnemen in hun gids. In juli hebben we al een boeking, we gaan er vanuit dat dan ook zeker alles klaar is.
De stal is al helemaal leeggehaald, de oude plafonds zijn eruit gesloopt. Op dit moment zijn we volop aan het orienteren waar we het beste alle materalen kunnen halen. We willen het liefst een speciaal wandensysteem en hopen maar dat dat niet al te duur wordt. Er moet een gastank in de grond komen en er moeten ramen en deuren gemaakt worden. Er komt een extra septictank plus drainage onder de parkeerplaats.
En dan vergeet ik nog de tegels, elektra, leidingen en weet ik veel verder nog.
Kortom, slapeloze nachten!!

De cidercursus is klaar! We hebben er ongelofelijk veel geleerd en konden het meeste ook meteen toepassen en het resultaat mag er wezen.
We hebben TOP-cider dit jaar!

Een leuke bijkomstigheid van zo’n cursus is dat je daar natuurlijk ook weer mensen leert kennen die je op andere manieren weer aanspreken. Eerlijk is eerlijk, de cursus zelf was best pittig, sowieso zo’n hele dag op school en dan nog de hele dag (veel technisch) Frans horen en spreken.
Behoorlijk vermoeiend, maar we hebben het geflikt!

Hier in Normandië is iedereen vol van de 60-ème Anniversaire. Dat is de herdenking van D-day 6 juni 1944. Dit jaar wordt waarschijnlijk de laatste herdenking waarbij nog een behoorlijk aantal oud-strijders kan zijn. Die zijn nu natuurlijk al in de tachtig en hebben ook niet het eeuwige leven.
De aanvragen voor accommodaties zijn enorm. Er is een groot tekort aan onderdak en iedereen verzint wel iets. Afgelopen week hoorden we dat iemand zijn eigen huis twee weken verhuurd voor ruim 3000 Euro!! Zelf gaat hij van dat geld mooi op vakantie naar een rustiger oord.
Wij laten ons er in ieder geval niet gek door maken en blijven gewoon hier!

Vanaf april tot oktober komen hier zo eens in de twee weken 8 Amerikanen met ons mee-eten. Ze willen kennismaken met de traditionele Normandische keuken bij de franse mensen thuis. Ik heb ons daarvoor aangemeld, nadat ik een oproep gelezen had. Er is iemand bij ons op bezoek geweest en ze komen! Lachen hè?

Van de stagiaires vanuit Nederland om ons te helpen in de boomgaard hebben we nog niks gehoord. Er schijnt een leerlingen-terugloop te zijn en daardoor is er dus ook minder behoefte aan nieuwe stage-adressen. Misschien later.
Met alle camping-perikelen komen we niet zo toe aan het snoeien, maar dat moet zo hier en daar nog echt wel gebeuren.
Eergisteren heeft Rob nog wel de gîtes met hogedruk gereinigd, het ziet er weer prachtig uit nu de originele gelige stenen weer zichtbaar zijn. Het kon ook nog net even, want dit weekend zijn er weer gasten.
De boekingen voor de gîtes gaan trouwens prima. Elke maand zijn er wel wat boekingen en vanaf eind mei tot begin september zitten we al helemaal volgeboekt!

Ik heb de afgelopen tijd wat computer-werk gedaan voor franse mensen. Er was me gevraagd om een behoorlijk grote website van een camping in Chartres vanuit het frans naar het nederlands te vertalen en voor vrienden van ons in Sainte-Marie-du-Mont heb ik een website gemaakt en daarvan ben ik nu ook bezig met de nederlandse vertaling.
Voor onszelf heb ik mooie informatiemappen gemaakt voor in de gîtes. Twee-talig, in het nederlands en in het frans met heel veel informatie over de omgeving, markten, uitstapjes en nog veel meer. Het resultaat mag er zijn!

De vergunning voor de vlooienmarkt op 18 juli dit jaar is weer aangevraagd. Er zijn al mensen die ernaar geinformeerd hebben en de krant belde om deze dag in hun agenda op te nemen. We hebben al een paar goede ideeen voor deze dag en verschillende mensen hebben hun hulp aangeboden.
Het wordt weer een hele organisatie, maar dat duurt nog even, eerst de camping!

Er zijn ook nog wat Reiki-activiteiten in het vooruitzicht, dus dat gaat ook mooi zijn gangetje en vindt nu ook voorzichtig zijn weg in het franse. Er is iemand die werkelijk popelt om bij Rob een Reiki-cursus te doen, maar Rob heeft nog wat meer tijd nodig om zo’n franse cursus- en cursusboek in elkaar te draaien.
Dat wordt later dus!

Met de dieren gaat het uitstekend, maar we krijgen waarschijnlijk geen lammetje dit jaar, want er is nog niks te zien. Volgend jaar waarschijnlijk ook niet, want we willen de ram misschien laten castreren. Het is leuk genoeg zo en een lammetje erbij geeft weer nieuwe problemen. Want waar moet zo’n beestje weer naartoe als het groter wordt en wil iemand het dan?
De moedereend is kwijt op dit moment, dat betekent waarschijnlijk dat ze ergens achteraf aan het broeden is. Tegen Pasen komt ze dan wel weer tevoorschijn met een hele rij eendekuikens. Er is ook een kipje broeds aan het worden, dus er zullen binnenkort ook wel weer kuikentjes komen.
Leuk hoor, de lente!

Terug naar index

Oktober 2004

Terug naar index

Mei 2005

Het is ons streven om in ieder geval twee maal per jaar een nieuwsbrief te maken, de laatste was in oktober 2004, dus  …  

… het is al weer even geleden, en we hebben weer een fijne winter achter de rug met natuurlijk een aantal leuke gebeurtenissen.
Om te beginnen, de 50-ste verjaardag van Rob. We mochten het hele weekend het appartement van Inge, in ‘t hartje van ’s-Hertogenbosch, gebruiken. Een paar vrienden kwamen Rob eind van de middag nog even verrassen, de avond hebben we samen met de kinderen doorgebracht. Dat was niet alleen heel gezellig maar ook heel bijzonder en waardevol, want ‘vroeger’ in Nederland waren er meestal een hoop mensen tijdens verjaardagen en was er weinig gelegenheid voor écht contact. Zo’n weekend in de ‘stad’ is ons dan ook prima bevallen, al voelen we meer voor ons plattelandsleventje hier.

In februari zijn we trouwens ook nog heel even in Nederland geweest, voor een zeer ongewone verjaardag … mijn oom Max werd namelijk 100 jaar!! We hadden gasten op dat moment en konden daarom niet lang wegblijven, dus het werd een kort en vermoeiend tripje, maar het was leuk om op zo’n bijzondere dag weer eens wat familie bij elkaar te zien.

Tussen onze twee Nederland-reisjes in hebben Rob en ik eindelijk eens wat tijd genomen om weer eens wat te lezen. Het klinkt misschien raar, maar ik had al jaren geen ‘tijd’ om een boek te lezen, maar soms móet je jezelf tijd gunnen om iets doen zonder dat het ook nuttig hoeft te zijn. We blijven leren.

Over leren gesproken, tijdens de wintermaanden werden er door diverse instanties waar wij lid van zijn, zgn. ‘eductours’ georganiseerd, educatieve dagen met als doel om op het gebied van natuur en cultuur wat meer kennis te vergaren. We zijn een paar dagen mee op ‘tour’ geweest en hebben er veel van geleerd. Er was een themadag over de invasie, erg interessant en nog wat andere dagen met bezoekjes aan bv een kasteel, een museum, een bijzondere tuin, een stoeterij, de oesterkwekerijen enz. Het waren ook nog eens gezellige dagen en we hebben weer een aantal leuke collega’s leren kennen.
Er is ook nog een ciderfeest geweest, lekker allerlei drankjes proeven, crêpes eten en babbelen met ciderboeren en ook nog een paar loten gekocht en wat denk je … we hadden prijs!! Maar liefst 5 toegangskaarten voor het theater in oktober. Klinkt geweldig natuurlijk, maar het zal waarschijnlijk een dorpsklucht zijn. Dat hebben wij weer!

De laatste appeloogst was beduidend minder dan voorgaande jaren. Een schrale troost was dat het overal zo was, dus het lag gelukkig niet aan ons. De storm in mei is hiervan waarschijnlijk gedeeltelijk de oorzaak van geweest.
Met als prettig gevolg minder rugpijn, we hebben krap 6 ton appelen geraapt, dat was precies genoeg om onze twee tonnen met cider te kunnen vullen.
De cider is trouwens allemaal opgegaan, we hebben zelf gebotteld en mensen uit de buurt hebben de rest gekocht. We waren iets te enthousiast met uitdelen bleek achteraf, want zonder cider kunnen we dit jaar natuurlijk ook geen calvados stoken. Geen calvados stoken is een waar dieptepunt voor Rob, dat zul je begrijpen.
Dus nu hopen we maar dat er dit jaar weer wat meer appels zullen zijn. Aan de bloesem zal het niet liggen en sinds kort staan er ook twee bijenkasten met in totaal 60.000 bijen. Met mooi weer ‘zoemt’ de hele boomgaard en je kent het verhaal van de bloemetjes en bijtjes dus het moet gaan lukken met de oogst.

Over de bloemetjes en de bijtjes gesproken … geloof het of niet, maar de eerste ‘Chez la Fontaine-liefdesbaby’ is inmiddels geboren!! Neenee niet bij ons, maar bij gasten van ons. En ook de eerste kinderverliefdheden van dit jaar zijn al weer gesignaleerd.
Met de gîtes gaat het nog steeds goed, steeds meer mensen komen hierheen en steeds vaker ook zien we oude bekenden terugkomen om opnieuw hun vakantie bij ons door te brengen.
Ook kampeerders weten ons te vinden tussen het ongelofelijke aanbod op internet. Wat een wonder is dat toch.
En de tipi is zelfs al een aantal keren in mei verhuurd geweest en ook voor juli en augustus zo goed als volgeboekt. Er staan trouwens foto’s op internet van de tipi. Misschien is het toch wel leuk om nog ’s een kijkje op onze website te nemen, want de laatste tijd heb ik er flink aan gesleuteld en het resultaat mag er zijn.

Internet is toch een grappig medium hoor, want we hebben vele aanvragen voor vakantiewerk gehad. Zo leuk, meestal studenten die zich met een vriend of vriendin bij ons aanbieden om in de zomermaanden een handje te komen helpen. Jammer alleen dat we geen werk konden aanbieden, wij kunnen de werkzaamheden hier gelukkig met zijn tweetjes aan.  

We hebben trouwens ook nog in de krant gestaan nadat we hier de open dag hadden. Gîtes de France prijst ons recht de hemel in met onze camping à la ferme, die wijzelf trouwens liever ‘kampeergaard’ noemen. Ze nemen ons als voorbeeldcamping. Jaja, we worden beroemd en niet alleen lokaal, maar ook internationaal want het Ministerie van Tourisme in Frankrijk heeft ons gevraagd of we mee wilden werken aan een artikel voor een nederlandstalig promotieblad voor Normandië. Het is echt een heel leuk stukje geworden en er staat een fotootje van ons bij. De gids wordt de komende twee jaar in Nederland, België en Frankrijk gedistribueerd en heet 'Normandië, natuurlijk …. en dichtbij'.

Met de cursussen loopt het ook lekker, zo was er begin van de maand een voetreflexcursus, afgelopen week een schildercursus en is er nu een Reiki-cursus. Daarom heb ik nu zo tussen de bedrijven door steeds even lekker wat tijd om te typen.

Ja, en dan de dieren, daar gaat het ook uitstekend mee, los van wat dagelijks wel en wee. Er zijn pas weer kuikens en eendekuikens geboren en binnenkort komen er waarschijnlijk ook nog jonge konijntjes. We verzorgen sinds Pinksteren twee zwarte dwergkonijntjes van vrienden en ik zag meteen dat het een mannetje en vrouwtje zijn en het gezegde ‘bij de konijnen af’ komt vast niet uit het niks. Ik verheug me trouwens wel op die kleine dropjes.

En zo op het eind van deze nieuwsbrief wil ik toch nog even melden dat door een annulering onze kleine gîte plotseling vrijgekomen is tot 4 juni, dus heb je zin of weet je iemand …

Terug naar index

'Chez la Fontaine' - Rob van den Heuvel - 14230 Gefosse-Fontenay - France - tel. +33 2 31 22 69 44
www.chezlafontaine.com